مولیبدن(Molybdenum-Mo)
مولیبدن یکی از عناصر ریز مغذی ضروری اما بسیار کم مصرف در تغذیه گیاهان است که نقش آن در فرآیندهای کلیدی مانند تثبیت نیتروژن و احیای نیترات غیرقابل جایگزین است. با وجود نیاز اندک، نبود مولیبدن میتواند عملکرد گیاه را به طور چشمگیری کاهش دهد. این عنصر عمدتا به صورت یون مولیبدات (MoO42–) توسط ریشه جذب شده و در واکنش های آنزیمی خاص شرکت می کند.
ویژگی متمایز مولیبدن این است که برخلاف بیشتر ریزمغذی ها، در خاک های قلیایی بهتر جذب می شود و در شرایط اسیدی به شدت غیرقابل دسترس می شود. مولیبدن اگرچه به مقدار بسیار کم نیاز است، اما حضور آن برای رشد گیاهانی مانند لگوم ها (لوبیا، نخود، یونجه) حیاتی است، زیرا بدون آن گره های تثبیت کننده نیتروژن در ریشه شکل نمی گیرد.
از آنجا که کمبود این عنصر به راحتی با کمبود نیتروژن اشتباه گرفته میشود، شناسایی و تأمین دقیق آن درسیستم های زراعی به ویژه در خاک های اسیدی، اهمیت بالایی دارد.
نقش مولیبدن در گیاه
مولیبدن عملکردهای بیوشیمیایی بسیار حیاتی اما در مقادیر بسیار کم دارد:
1) نقش در تثبیت نیتروژن:
-
بخش مرکزی آنزیم نیتروژناز در باکتری های تثبیت کننده نیتروژن (مثلا Rhizobium در لگوم ها)
-
بدون مولیبدن، تثیبت زیستی نیتروژن انجام نمی شود
2) نقش در احیای نیترات:
-
عنصر کلیدی در آنزیم نیترات ردوکتاز که نیترات (NO3–) را به نیتریت (NO2-) تبدیل میکند.
-
تأثیر مستقیم برکارایی جذب و مصرف کود نیتروژن.
3) اثر بر متابولیسم گوگرد و فسفر:
-
در واکنش های آنزیمی متابولیک
4) افزایش کیفیت دانه و بذر:
-
در غلات و حبوبات، مولیبدن موجب بهبود تشکیل بذر و افزایش عملکرد می شود.
علائم کمبود مولیبدن
کمبود مولیبدن معمولا در خاکهای اسیدی و با pH پایین رخ میدهد.
گل کلم، کاهو، لوبیا، سویا، شبدر یونجه
-
رنگپریدگی یا زردی برگ های جوان (شبیه کمبود نیتروژن)
-
بروز لکه های نکروتیک یا مرگ بافتی در برگ ها
-
برگ های پیچ خورده یا بدشکل در برخی سبزیها مانند گل کلم
-
کاهش رشد گره های ریشه در لگوم ها
-
کاهش تثبیت نیتروژن و عملکرد پایین دانه
علائم سمیت مولیبدن
سمیت مولیبدن در گیاهان نادر است. اما ممکن است در خاک های بسیار قلیایی یا هنگام مصرف بیش از حد کودهای حاوی Mo رخ دهد.
-
زردی عمومی یا رنگ برنزی برگ ها
-
کاهش رشد ریشه
نکته: در دامها؛ مصرف گیاهان دارای Mo زیاد ممکن است موجب مسمومیت دام شود (کاهش جذب مس)
رفتار مولیبدن در خاک
-
حالت موجود: مولیبدات (MoO42–)
-
قابلیت جذب در pH بالا بیشتر است.
-
برخلاف سایر ریز مغذیها، مولیبدن در pH بالا (قلیایی) بیشتر در دسترس گیاه است.
-
در خاکهای اسیدی(5.5>) جذب بسیار محدود است.
-
در خاکهای با فسفر زیاد، رقابت جذب رخ میدهد.
منابع تأمین مولیبدن

-
روش مصرف:
-
محلول پاشی برگی (غلظت بسیار پایین)
-
مصرف خاکی ( مخلوط با بذر یا همراه با کود پایه)
کاربردهای کشاورزی
-
بهبود عملکرد در لگوم ها (عدس، نخود، یونجه): افزایش گره زایی ریشه و تثبیت نیتروژن
-
افزایش مصرف نیتروژن در سبزیجات و غلات
-
رفع کمبود در خاکهای اسیدی با pH پایین
-
بهبود کیفیت بذر و عملکرد در دانه های روغنی و غلات
-
مکمل کود دهی نیتروژنه
نکات مدیریتی
-
در صورت مشاهده کمبود، اصلاح pH خاک به حدود 5 باعث افزایش دسترسی مولیبدن میشود.
-
آزمایش خاک و برگ قبل از مصرف توصیه میشود.
-
مقدار مصرف معمول: 20-100 گرم Mo در هر هکتار (بسته به روش مصرف)
جمع بندی:
